مدیریت و کارآفرینی در ورزش

مدیریت و کارآفرینی در ورزش

سناریوپردازی آینده مدیریت اماکن ورزشی ایران در افق ۱۴۱5

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد نجف آباد،‌ دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 دانشیار مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران
3 استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد نجف آباد،‌ دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
4 استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
10.48301/jmes.2025.531379.1116
چکیده
هدف این پژوهش، سناریوپردازی آینده مدیریت اماکن ورزشی ایران در افق ۱۴۱۵ بود. تحقیق از نظر هدف، بنیادی-کاربردی و با استفاده از طرح آمیخته و الگوی سناریونگاری شوارتز انجام شد. جامعه آماری پژوهش متخصصان حوزه مدیریت اماکن ورزشی بودند که از میان آن‌ها، ۱۷ نفر با روش نمونه‌گیری هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری برای مرحله مصاحبه انتخاب شدند ، سپس شورای راهبردی ۷ نفره برای مراحل کمی تشکیل گردید. ابزار گردآوری داده‌ها مصاحبه نیمه‌ساختاریافته برای شناسایی پیشران‌ها و دو ماتریس اثرات متقابل برای تحلیل روابط و سازگاری سناریوها بود. روایی ابزارها از طریق نظر متخصصان و پایایی آن‌ها با روش‌هایی چون توافق بین کدگذاران (7/85%) تأیید شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل محتوای کیفی و نرم‌افزارهای میک‌مک و سناریو ویزارد تحلیل گردیدند. یافته‌های پژوهش پس از تحلیل ۳۸ پیشران اولیه و شناسایی ۵ عدم قطعیت کلیدی، به تدوین سه سناریوی محتمل و با سازگاری بالا منجر شد: ۱) «جهش سبز» که آینده‌ای مطلوب مبتنی بر هم‌ترازی فناوری، تقاضای اجتماعی و حکمرانی مشارکتی است؛ ۲) «پیشرفت بی‌اعتماد» که جهانی تکنوکراتیک با فناوری پیشرفته اما فاقد سرمایه اجتماعی را به تصویر می‌کشد؛ و ۳) «سراب هوشمندی» که نشانگر آینده‌ای مبتنی بر توسعه پراکنده و ناکارآمد فناوری است. یافته نشان می‌دهد که آینده مطلوب مدیریت اماکن ورزشی در ایران، بیش از آنکه به خود فناوری وابسته باشد، در گرو ایجاد پیوندی معنادار میان نوآوری‌های فناورانه و تحول در مدل‌های حکمرانی و مشارکت اجتماعی است و نیازمند یک گذار راهبردی از نگاه صرفاً فنی به یک رویکرد جامع اجتماعی-فنی می‌باشد.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Scenario Planning for the Future of Sports Facility Management in Iran toward the 2035 Horizon

نویسندگان English

elham salimi beni 1
Mina mostahfezian 2
majid khorvash 3
davood nasr esfahani 4
1 Ph.D Candidate on Sport Management, Department of Physical Education and Sports Science, Na.C., Islamic Azad University, Najafabad, Iran
2 Associate professor on sport management, Department of Physical Education and Sports Science, Najafabad Branch, Islamic Azad University, Najafabad, Iran
3 Assistant professor on sport management, Sport Medicine Research Center, Na.C., Islamic Azad University, Najafabad, Iran
4 Assistant Professor on sport management, Department of Physical Education and Sports Sciences, Is.C., Islamic Azad University, Esfahan, Iran
چکیده English

The purpose of this research was to develop future scenarios for the management of sports facilities in Iran toward the 2035. This fundamental-applied study was using a mixed-methods design and the Schwartz model of scenario planning. The statistical population of experts in the field of sports facility management, from which 17 individuals were selected for the interview phase via purposive sampling until theoretical saturation was reached, 7-member strategic council was formed for the quantitative stages. Data collection tools included semi-structured interviews to identify drivers and two cross-impact matrices to analyze relationships and scenario consistency. The validity of the tools was confirmed through expert opinion, and their reliability was verified by methods such as inter-coder agreement (85.7%). data were analyzed using qualitative content analysis and the MICMAC and Scenario Wizard software. After analyzing 38 initial drivers and identifying 5 key uncertainties, the findings led to the development of three probable and scenarios: 1) the 'Green Leap,' a desirable future based on the alignment of technology, social demand, and participatory governance; 2) 'Distrusted Progress,' which depicts a technocratic world with advanced technology but lacking social capital; and 3) the 'Mirage of Intelligence,' indicating a future based on fragmented and inefficient technological development. This finding shows that the desirable future of sports facility management in Iran depends less on technology itself and more on creating a meaningful link between technological innovations and transformations in governance and social participation models, requiring a strategic transition from a purely technical view to a comprehensive socio-technical approach.

کلیدواژه‌ها English

Futures Studies
Sports Facilities
Scenario-Based Planning
Key Drivers
Uncertainty Management
دوره 4، شماره 2
پاییز و زمستان 1404
مهر 1404